به نام امید که آدم دارد

امید، نوری است که هر انسانی می‌تواند روشنش کند. آتشی است که می‌توان مشعل‌های دیگر را هم با آن روشن کرد. امید زاینده است. و ما چگونه می‌توانیم زنده بمانیم بی‌آنکه امیدی داشته باشیم به فردا؟

چطور امید داشته باشیم؟

چطور چراغ امیدمان را روشن نگه‌داریم؟

امید زاینده است. یعنی زندگی می‌دهد. و هر چیزی که بوی زندگی بدهد، از جنس زندگی باشد امید را تقویت می‌کند.

برای من شاید حل معادله‌های ریاضی باشد.

برای دیگری شاید باغبانی کردن باشد

برای این یکی ورزش کردن

برای آن یکی ادبیات

دیدگاهتان را بنویسید